14 mei 2020

Berichten van binnen: mevrouw Teunissen uit St. Elisabeth

“Ik ben nu drie keer naar de Praatplek gegaan. Dat is beneden in de Plaza, aan het raam. En de bezoekers zitten aan de andere kant van het raam in een partytent. Met die tent en het glas ertussen zijn er genoeg voorbehoedsmiddelen denk ik zo. Ik ben wel blij dat deze mogelijkheid er is. Dat ik kan praten met mijn kinderen en dat ik ze kan zien!”

“Met mij gaat het goed. Ik ben gelukkig niet ziek geweest. Maar ik vind de situatie heel benauwend. Je bent zo gebonden aan het huis. Dan zie je dat het mooi weer is en dan moet je toch binnenblijven. Je kunt ook niet naar de kinderen en zij kunnen hier niet naartoe. Dat is een hard gelag. We hebben wel telefonisch contact en ook met beeld erbij enzo. Maar het is een emotionele tijd. Dat beleven mijn kinderen ook zo. Dat kon ik zien aan de kaartjes die bij de bloemen voor Moederdag zaten. We missen mekaar.”

“Maar we moeten niet gaan zitten treuren, gewoon doordoen en niet alles voelen wat je voelt. Ik heb steun aan de medewerkers. Met andere bewoners heb ik weinig contact. Ik zit hier een beetje apart op mijn appartementje, dat heb ik zelf zo gewild. Ik houd niet van drukte om me heen. En hier zit Patricia (activiteitenbegeleidster van zMW, red.) lekker bij me. Met haar kan ik lekker kwebbelen en worden we niet gestoord door andere mensen.”

“De laatste keer dat ik naar de Praatplek ben gegaan was mijn schoondochter er met mijn kleinkinderen. Dat is allemaal zo leuk als de jongens er weer een keer zijn. We praten over van alles: hoe de vakantie is, hoe het op school gaat. De oudste heeft verkering, daar kan-ie ook over praten. Ja, daar heb ik echt veel steun aan. Laatst was mijn kleindochter aan het huilen omdat ze mij niet even kon vasthouden. Ze is 13 jaar. Oh nee, ze is al 22, de tijd gaat zo hard. Voor hen is het ook niet leuk. Ze weten niet anders dan dat ik met Moederdag thuis ben. Ik hoop dat ik de schade kan inhalen. Want ik knuffel ze fijn als ik ze weer zie.” (Verhaal gaat verder onder de foto.)

Mw Teunissen_Praatplek

Dochter Elly over het contact met haar moeder:

“De Praatplek is the next best thing. Ik kan mijn moeder niet aanraken maar wel in levenden lijve zien. Dat is goed verzonnen. We bellen veel, overspoelen haar met kaartjes en berichtjes op Familienet en sturen regelmatig bloemen. En nu gaan we eens per week naar de Praatplek. Meer kun je niet doen. Je staat machteloos.”

“Niemand weet hoe lang deze situatie nog gaat duren, of ze ziek wordt, moeten we straks in zo’n astronautenpak afscheid van haar nemen? Dat maakt het allemaal heel erg droevig. Maar mijn grootste zorg gaat uit naar haar. Ondanks dat we haar missen en zorgen om haar hebben, hebben wij nog een leven. Ik heb de indruk dat ze in het huis veel met de menskes doen, maar ze zit daar wel zonder familie.”

“Of het moeilijk is om afscheid van elkaar te nemen na de Praatplek? Nee, we hebben elkaar dan in ieder geval weer even gezien. Het is geen lichamelijk contact maar toch heel erg fijn.”

Direct contact over wonen en zorg?

Onze klantenservice helpt u graag

(0487) 59 96 66
bereikbaar van 9.00 tot 17.00 uur Klantenservice@zmw.nl Contactformulier

Nieuws en berichten